បញ្ចេញមតិ

គ្រាន់​តែ​ជា​អ្នក​ដទៃ​

២០ កុម្ភៈ ២០១៣

ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ទទួល​លុយ​នោះ តែ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ម៉េច ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ជា​អ្នក​ដទៃ។ ខ្ញុំ​ស្ងាត់ ខ្ញុំ​ស្ងៀម មិន​និយាយ​អ្វី​ទាំង​អស់​។ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំអាច​ធ្វើ​បាន មាន​តែ​​​​និយាយ​លួង​ខ្លួន​ឯង​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត៖ «មិន​អី​ទេៗ!»។

ខ្ញុំ​លា​លុយ​នោះ​មើល​។​ មើល​ហើយ​មើល​ទៀត ខ្ញុំ​មើល​មិន​យល់​។​ មើល​ត្រង់​ណា​​ដែល​គេ​ថា​ក្លែង​ក្លាយ?​ គ្រាន់​តែ​មើល​ទៅ​ក្រដាស​ដូច​ជា​រាង​ស្លេក​​ និង​រាង​ចាស់​បន្តិច​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ដើម្បី​អស់​ចម្ងល់ ខ្ញុំ​ក៏​សម្រេច​ចិត្ត​​យក​លុយ​នោះ ​ទៅ​​ហ៊ុយ​គាំង។ ប្រសិន​បើ​ក្លែង​ក្លាយ​ពិត​មែន យ៉ាង​ច្រើន​អត់​លុយ​ចាយ​តែ​មួយខែ​​ប៉ុណ្ណោះ។​

តែ​ដល់​មក​គិត​ថា​អស់​លុយ​ចាយ​មួយ​ខែ ខ្ញុំ​ក៏​នឹក​ចង់​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក។ «គ្រាន់​តែ​ជា​អ្នក​ដទៃ» ជា​ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​នឹក​ដល់។

ខ្ញុំ​នឹក​ដល់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ទៅ​ជួយ​ធ្វើការ​នៅ​ផ្ទះ​គេ ដើម្បី​រក​លុយ​ទៅ​រៀន កាល​ពី​ក្មេងៗ​។ ពេល​នោះ ថ្ងៃ​នោះ ជា​ថ្ងៃ​ដែល​​​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​មាន​ដំបៅ។ ​គេ​ចោទ​ខ្ញុំ​លួច​លុយ​របស់​គេ។ គេ​វាយ​ខ្ញុំ បោច​ខ្ញុំ​ ទាត់​ខ្ញុំ។ គេ​ដៀល​ខ្ញុំ​ជា​កូន​គ្មាន​ឪពុក មាន​ម្តាយ​វិកល។ គេ​ដៀល​ពូជ​ខ្ញុំ​ចោល​ម្សៀត។ គ្រាន់​តែ​លុយ​ប៉ុន្មាន​ម៉ឺន​ ដៃ​ជើង​របស់​ខ្ញុំ​​ពេល​នោះ ស្ទើរ​តែ​គេ​វាយ​បំបាក់។

ក្រោយ​មក ​លុយ​ក៏​បាន​រក​ឃើញ។ អ្វីៗ​ក៏​ស្ងាត់​ស្ងៀម។ ប៉ុន្តែ​វាហាក់​ដូច​ជា​មិន​ស្ងាត់​សោះ សម្រាប់​ខ្ញុំ។ ស្រមោល​មួយ​ចេះ​តែ​តាម​ដាន​ខ្ញុំ សំឡេង​មួយ​ចេះតែ​តាម​រំខាន​ខ្ញុំ​… វា​ពិត​ជា​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ខ្លាច​មែន​ទែន។​

ខ្ញុំ​ចាប់​ផ្តើម​មាន​វិបត្តិ​ខាង​ការ​គិត​លេខ និង​ការ​រាប់​។ ឲ្យ​តែ​ឃើញ​លេខ ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ខ្លាច ចេះ​តែ​ជ្រួល​ច្របល់។ ឲ្យ​តែ​ឃើញ​លុយ ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ញ័រ​ ចេះ​តែ​​ខ្លាច​។ ខ្លាច​ថា ​វា​នឹង​បាត់។

ខ្ញុំ​ពិត​ជា​ខ្លាច។ ខ្លាច​មែន​ទែន។ ខ្ញុំ​ខ្លាច​ខ្លួន​ឯង​ធ្វេស​ប្រហែស ខ្លាច​ខ្លួន​ឯង​ប្រឈម​មុខ​មិន​រួច។​ ខ្លាច​ គេ​បន្ទោ​ស​ ខ្លាចគេ​ចោទ​ ខ្លាច​​​គេ​សំឡុត ខ្លាច​គេ​វាយ​ ខ្លាច​ខ្លួន​ឯង​ទ្រាំ​មិន​បាន​ ហូរ​ទឹក​ភ្នែក​ ហូរ​ទឹក​សំបោរ​ ហូរ​ទឹក​នោម។

«មិន​អី​ទេ! ចាត់​ទុក​ជា​ការ​សង​គុណ ចាត់​ទុក​ជា​ការ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ភាព​ភ័យ​ខ្លាច!» វា​ជា​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​កាល​ពី​ជិត​មួយ​ឆ្នាំ​មុន។ ​តែ​វា​មិន​ដូច​​ការ​ដែល​ខ្ញុំ​គិត។ កាន់​តែ​ខ្លាច កាន់​តែ​ជួប ឯ​កាន់​តែ​ជួប រឹត​តែ​កាន់​តែ​ខ្លាច​ថែម​ទៀត ដែល​ហួស​នឹង​ការ​បរិយាយ។​

«គ្រាន់​តែ​​ជា​អ្នក​ដទៃ» ជា​ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​នឹក​ដល់ ជា​ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រាប់​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​កាត់​ចិត្ត​។

ដល់​ហ៊ុយ​គាំង សំឡេង​អួល​ដើម​ក​ក៏បាន​បង្ហើប​ឡើង៖​

«បងសុំជួយ​មើល​លុយ​នេះ​ឲ្យ​តិចមើល៍! ដូរ​បាន​អត់?»

.

.

.

រង់​ចាំ​បន្តិច ទី​បំផុត ខ្ញុំ​ក៏​អាច​បញ្ជាក់​បាន។​ ខ្ញុំ​​ដក​ដង្ហើម​ធំ។​

«សំណាង​ហើយ​ វា​មិន​មែន​ជា​លុយ​ក្លែង​ក្លាយ គ្រាន់​តែ​​ត្រូវ​ទឹក​សាប៊ូ…»

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

<span>%d</span> bloggers like this: